Ik wil ook wel eens aan “niets” denken.

Van de week heb ik kalfsvlees besteld, voor mijn gezin en mijn ouders. Op zaterdag kan ik dat ophalen tussen 10.00 en 12.00 uur en dan plan ik meteen een bezoekje aan mijn ouders in, haal vooraf ook nog een doos groenten en fruit bij de groenteman vlak bij mijn werk. Dit weekend zorg ik ook voor de schoolkonijnen en de kuikens moeten water en voer. Handig, want als ik toch naar school moet kom ik langs de groenteman!
Kind vraagt op vrijdag: mam gaan we morgen samen langs bij de brillenshop? Ehm…. Ga jij mee naar opa en oma? Ja hoor…. oké, dus na het vleeshalen ga ik naar huis, dan haal ik kind op, rijden we langs de brillenwinkel, gaan we naar de groenteman, rijden we langs school om de konijnen en de kuikens eten en drinken te geven en rijden we naar opa en oma.
Oh ja ik ga de week van 6 oktober starten met een detox week. Longen en dikke darm opschonen staan centraal. Vrijdagavond online al wat zaden en granen en noten besteld, lijstje voor de biologische winkel gemaakt. In het hoofd hele afwegingen: Die bio winkel zit vlak bij het station, als ik om 10.00 uur vlees haal> naar huis rijd> vlees in koelkast> bio winkel>groenteman>diertjes> huis> kind>brillenwinkel> opa en oma.
Ja dat lijkt me prima, kan ik ook lekker opschieten in mijn eigen planning.
Zaterdag 9.30: messenger bericht vleesbedrijf: zou je rond 11.00 uur kunnen komen? Ik reageer: prima, ga ik eerst andere boodschappen doen.
Nieuwe planning: biowinkel>vlees halen> naar huis mijn vlees invriezen, andere in koeling leggen. De spoorbomen zie ik in de verte dichtgaan: dan zet ik mijn auto achter het station voor de bio winkel. Daar heb ik spijt van wanneer ik over de trap naar de loopbrug loop met een volle zware tas met flesjes, potten en pakken. Aantekening in mijn hoofd: volgende keer gewoon even wachten tot de trein voorbij is en dichtbij parkeren.
Vlees ophalen is geen probleem, gezellig even kletsen. Ondertussen heb ik gezien dan mijn tank nog 1 streepje heeft: op de terugweg maar even tanken, het tankstation dichtbij had een leuke benzineprijs.

Terwijl ik dit in mijn hoofd bedenk, denk ik terug aan de workshop over het verschil tussen het jongens en meisjesbrein van Hanneke Poot. Zij meldde dat jongens (en mannen) het vakje ‘NIETS” in hun hoofd hebben. “Waar denk je aan?” “Niets.”

Wat zou ik graag een vakje NIETS in mijn hoofd willen hebben!!

Terwijl ik mijmer over de workshop en het vakje niets, is het brein alweer verbindingen aan het leggen: als ik afslag Hoorn neem en dan richting de ijsbaan, dan kan ik de bocht om naar het tankstation, tank volgooien en dan door naar huis. Daarvoor had ik, terwijl ik het vlees in de auto bij het kalfsvleesbedrijf legde, kind een appje gestuurd: Wakker? Ik ben vlees halen.

Bij het tankstation was het druk, kijken of er al een reactie op de app van kind was. Nee helaas. Auto’s rijden weg: ik tank, maak een praatje en stap weer in.
Volgende plan: tas vlees opa en oma in de koelast leggen , eigen vlees invriezen, , vlees eruit laten voor vandaag, alvast bedenken wat we morgen kunnen eten, kind uit bed halen indien nodig, kop koffie drinken.
Kind is gelukkig wakker, mokt over mijn plan van de dieren verzorgen, maar hij moet gewoon niet miepen: water voor de beestjes, beetje voer, knuffelen en weer door. Verder hoeft hij niets te doen. We gaan geen hokken schoonmaken zoals in de zomervakantie. Nou oké dan zegt kind (mannelijk exemplaar dus met een NIETS in zijn hoofd).
Zometeen de rest van het plan afhandelen: vlees mee, tuniek voor oma om te passen (lig hier ook nog) brillenwinkel (duik ik de Lidl in want wc papier is (ik heb 3, ja DRIE mannelijke expemplaren in huis die royaal papier verbruiken) groenteman, diertjes, opa en oma en daarna… ja daarna ga ik thuis een poging wagen om eens aan NIETS te denken (hoewel de wasmanden zijn vol….. ik heb nog 2 stukken van de werkgroep liggen)