Ik heb een droom

Deze woorden zijn niet alleen van Martin Luther King, ook ik heb een droom. Wie niet eigenlijk?

Ik heb een droom….. na alle jaren in het onderwijs en het zien (en voelen) van kinderen die in de knel komen in het huidige onderwijsysteem wordt het tijd voor verandering!! Iedereen moet maar presteren boven eigen macht, kinderen onder en boven de gemiddelde meetlat worden niet gezien. Onderwijs wordt “vernieuwd” door mensen die niet/nooit/een blauwe maandag voor de klas hebben gestaan.

Het wordt tijd dat het kind centraal staat.

Waarom zijn er zoveel kindercoaches, hulptrajecten, ggz wachtrijen, onderzoeksbureaus voor ADD/ADHD/autisme?
Juist! Omdat deze kinderen niet binnen de gepaste normen van bedachte regeltjes passen.

We MOETEN van alles en worden volgegeooid met technische snufjes en zitten maar binnen. Waar zijn de zandbakken? Waar is de natuur? Wie spelen er nog “coiboi en indiaaantje???” Kinderen horen te ontdekken, lekker vies te worden!! Spelen in de prut, bloemensoep maken.

In mijn groep 1 start ik met “landen” de kinderen komen binnen en mogen eerst even op adem komen. De stress en tijdsdruk van de ouders mag eerst van iedereen af. Welkom, fijn dat je er bent!
Wie wil spelen gaat op het kleed met de duplo, een puzzel, blokken, de auto’s. Wil je meteen de huishoek in en spelen, prima. Wil je eerst aan tafel lekker kleuren, prima. Heb je behoefte aan knuffelen met juf of samen op de bank of even een boekje lezen? Prima.
Pas nadat iedereen geland is en de rust in de groep is spelen we nog even wat langer door en gaan we later in de kring. Is er veel onrust en gaan we rommelen? Dan gaan we in de kring om met elkaar te zingen en de vaste routine op te pakken (ook dat is voor sommigen een houvast)

Met mijn kleutcollega samen ben ik met de kinderen weer op weg terug naar de rust, naar het ritme van het kind, naar het gezien worden. Je mag er zijn! We gaan sinds kort elke woensdag op pad naar het park. Heerlijk een wandeling waarbij groep 2 voor groep 1 zorgt (hand in hand, rugzak achterop). We bekijken wat er in de natuur aan het veranderen is (meerkoet eerst op het nest, wee erop met kleintjes aan het zwemmen) de bomen die tot bloei komen, alle nesten in de bomen en op het water.
In het park eet iedereen zijn broodje, cracker of fruit. Wie niets mee heeft krijgt van een ander kind wat graag wil delen. Met elkaar zitten we op het gras, we stoppen de lege zakjes in onze tas om op school weer weg te gooien. Zorgen voor de natuur is ook belangrijk.
Na het eten maken we afspraken tot hoe ver iedereen op het grasveld mag. Dan wordt er tikkertje gespeeld, er worden takken verzameld voor een “kampvuur met marshmallow roosteren”, grote takken worden een hut. Er zijn sporttoestellen op het veldje waar gebruik van gemaakt wordt. We maken kransen van madeliefjes en genieten van het buiten en samen zijn.

De kinderen groeien enorm in hun ontwikkeling. Door het vele spelen, zingen, dansen, schilderen met diverse technieken, werken op grote vellen papier met verschillende materialen wordt de motoriek steeds beter.
We kijken en luisteren naar de interesses en behoeften van de kinderen. De thema’s bedenken wij niet meer, we luisteren naar wat er leeft en kijken of we daar een thema op aan kunnen laten sluiten. We kijken naar de seizoenen die ook een leidraad zijn voor de interesse.
Hoe mooi zou het zijn als we een eigen school zouden hebben waarbij niet alleen de kleuters maar iedereen tot en met groep 8 volgens eigen ritme zou kunnen groeien en ontwikkelen.

Ik heb een droom……..

Ik heb een droom dat ik kinderen in hun kracht mag zetten.

Ik heb een droom, dat op een dag mijn ideale school geboren wordt, waar iedereen zichzelf mag zijn en de leerrijpheid bepalend is………

Ik heb een droom……….