Speciale Januari lockdown aanbieding

Zolang de scholen dicht zijn!!

Healing op afstand € 3,33
Ik stem me op jou af en maak een healing die op jouw energie afgestemd is en stuur je een berichtje hoe je deze “op kunt halen” (hangt van jouw energie af hoe ik deze stuur: duif, bubbel, Reiki voor…, Elementen healing voor….)

Meditatie speciaal voor jou: €5,55
Ik stem me af op jouw energie en neem je mee op reis, je kan hierin boodschappen of voorwerpen ontvangen in de energie, net wat voor jou nu van toepassing is. Je krijgt de meditatie in een Word document.

Meditatie speciaal voor jou én door mij ingesproken: €7.77
Ik stem me af op jouw energie en neem je mee op reis, je kan hierin boodschappen of voorwerpen ontvangen in de energie, net wat voor jou nu van toepassing is. Je krijgt de meditatie in een Word document en je krijgt een ingesproken bestand toegezonden. 

Hoe? Stuur een mail naar: info@luisterend-hart.nl of een facebook messenger bericht! Ik neem zo snel mogelijk contact met je op!
Als extraatje ontvang je een ingesproken 5 minuten meditatie.

Wild Woman, wild of juist niet?

Op facebook zag ik regelmatig langskomen: Wild Woman Blueprint. Een dagje met allemaal “Wild Woman” en een mooie fotoshoot in de omgeving. Aangezien onze reis in de zomervakantie niet doorging en ik mezelf wel iets buiten mijn comfortzône gunde gaf ik me op en bestelde een ticket. Het zou “pas” in september plaatsvinden, dus begin augustus leek dat nog heel ver weg.
Tussendoor nog heel veel twijfel: wat zal het zijn? En hoe is dat met alleen maar vrouwen? Ik ben altijd gewend aan mannen in de omgeving…. opgegroeid met moeder, vader en broer, bij mijn opa en oma waren daar opa en oma , oom en de tantes hadden verkering, waar ik werkte voordat ik in het onderwijs zat was dat ook altijd met mannen. Het “niet lullen maar poetsen” en de platte droge humor vond ik altijd wel prettig. In het onderwijs heb ik veel met vrouwen te maken, daar waar mannen heel bot en direct kunnen zijn is dat bij vrouwen anders. Wie weet heb ik zelf ook wel geheime boodschappen en last van “ouwe koeien”. Tegenwoordig zonder mijn lieftallige rem is dat al heel anders… lang leve de te hoge schildklier die hormonaal alles overhoop gooit…..
Maar goed….. spannend dus….
Een week voordat het zover was kreeg ik een mail wat ik mee moest nemen: een matje, een deken, kleding die ik voor de fotoshoot aanwilde (liefst deze al aan vooraf) lunch en een eigen fles water. Voor thee en wat lekkers zou gezorgd worden.
Op zaterdag 12 september voor dag en dauw opgestaan, want ik moest helemaal naar Angeren (Huissen) 154 kilometer, 1.uur en 41 minuten rijden. Spulletjes in de auto, koolhydraatarme salade in de tas, flesje prikwater (vind ik het lekkerst) adres in Waze en gaan met die banaan. Onderweg was er een wegomleding, joepie waardoor ik niet 20 minuten eerder aan zou komen maar zelfs iets na de aanvangstijd… sjips.
Nou ja niks aan te doen. In Angeren/Huissen aangekomen was het nog even een zoektocht want er was een klein weggetje wat je in moest slaan waarbij je in een bocht van een heuveltje afreed…. zo’n boerenerf afslag die je bij mij in de omgeving regelmatig tegenkomt. Er was al iets aangegeven over het parkeren, maar ik zag een auto langs een langweggetje en daarachter kon ik mooi staan. Daarna naar de tipi tent in de verte waar ik allemaal vrouwen zag staan. Eerst hallo zeggen, mopperen over de wegwerkzaamheden, plasje in de eco pipowagen, koppie thee, spulletjes in de tipi, babbel babbel en daarna gingen we de tent in. We gingen een kennismakingsrondje doen en wat fijn dat er meer vrouwen waren die zoaiets hadden van: ja wat is dat nou, vrouwelijke energie, een dag met alleen vrouwen zonder man er bij. Veel met broers opgegroeid, zelf ouder van zonen. Een hoop herkenning!!
Mediteren, verbinden, loslaten, een lach, een traan, op pad in de natuur voor een mooie plek voor een fotoshoot, heerlijk op blote voeten dansen en afsluitend de verbinding met de rode draad.
Wild Woman zijn hoeft niet woest en schreeuwend en what ever te zijn…. Wild Woman zijn is zachtheid, liefdevol, verbinding, meeleven, lachen, dansen, vreugde……

Aan de slag

Eigenlijk sta ik te popelen om weer met healings aan de slag te gaan.
Mensen een boost geven en weer goed in hun energie zetten. Ook helpen om een zetje te geven wat niet meer nodig is uit het systeem te laten gaan. Soms kan dat er voor zorgen dat mensen zich een paar dagen niet lekker voelen. Het voelt ook gek om iets zwaars wat je jaren lang bij je draagt niet meer vat te hoeven houden en pfff dan is er ineens onverwacht ruimte…

Voorheen zat ik bij 2 spirituele verenigingen. Fijn om daar lekker “je ding te doen”. Maar afstand (Zwaag-Alkmaar, Zwaag-Heerhugowaard) in combinatie met 5 dagen werken en redelijke last van nachtblindheid (hoera dankzij de te snelle schildklier is dat weer erger dan voorheen) was ik daar tijdelijk mee gestopt. Ook onze nieuwe wereldziekte zorgt ervoor dat er even “niets” is.

Alles wat ik in de afgelopen jaren heb geleerd zit in mij te borrelen, voor mij zijn allemaal puzzelstukjes op hun plek gevallen, diverse workshops, opleidingen, andere voeding gebruiken, opgedane levenservaring, goed luisteren naar mijn gevoel, luisteren!, lesgeven, overdragen, ga zo maar door. Doordat er nu zoveel op zijn plek aan het vallen is/ op zijn plek is gevallen, heb ik enorm veel zin om er mee aan de slag te gaan…..

Dus…. wie dit leest… in de buurt woont… en zin heeft in een energieboost…. ‘s avonds en in het weekend kan je me bij jou thuis uitnodigen met de massagetafel, je bent ook welkom op de tafel bij mij in huis. Voor een klein bedrag (zie tarieven) vol energie de donkere dagen in!

Lekker schrijven

Ik hou van schrijven….. Mijn gedachten uit mijn hoofd halen en op papier of tegenwoordig op de computer zetten.

Vroeger vond ik een opstel schrijven leuk, hoe meer je de vrije hand kreeg en je fantasie los mocht gaan hoe beter. Wanneer er een soort van vast scenario was dan drukte dat de pret een beetje. Saai en voorspelbaar hoort niet bij het schrijven. Tegenwoordige tijd en verledentijd gewoon in één zin omdat dat lekkerder bekte dan alles in de juiste tijd. Helaas leverde dat wat rode penstrepen van de leerkracht in je mooie opstel. Het ging toch over de essentie van het verhaal? Oh nee… taaltechnisch moest het voor het cijfer ook kloppen. We hadden leerkrachten die een dubbel cijfer gaven: 1 voor he verhaal en 1 voor de taal. Dat waren de toppers die de kinderen ruimte gaven om zich te ontwikkelen en niet de fantasie te beperken!

Mijn kinderen zijn met muziek bezig en schrijven zelf teksten voor hun liedjes. Ik moet een woordenboek erbij en soms rijmen dingen niet… maar dat is de dichterlijke vrijheid en de huidige straattaal…. Fissa, pattas, donnie, doekoe, djonko, osso, loesoe…. schiet mij maar lek. Ja het straattaal boek openen en dan weet ik het maar dat ik ook zo weer pfffffft uit mijn hoofd. Wanneer ik die woorden in een gesprek hoor moet ik op de context afgaan. Anders glimlach ik gewoon vriendelijk (en hopelijk met een goede timing… en hum en mompel op de goede momenten)
Ik had (ook) de ambitie om met mijn “zangtalent” wat te doen. Ik schreef oo zelf liedjes op zelfbedachte melodietjes. Omdat ik een broer had (en nog heb) die mij er mee pestte, verstopte ik mijn teksten in mijn boeken in de boekenkast. Het was allemaal Nederlandstalig. Mijn grootste hit in gedachten was over mijn geboortedorp Krommenie:
Krommenie, térèt
Krommenie, térèt
Het dorp, waar ik geboren ben
Waar ik al-le straten en de mensen ken
Krommenie, térèt
Krommenie, térèt

Hoe de andere coupletten gingen, geen idee meer. Maar dat is altijd in mojn hoofd blijven hangen. De meeste teksten vond ik een aantal jaar later weer terug wanneer ik dacht: goh zal ik dat boek weer eens gaan lezen en dan moest ik glimlachen om de “domme” teksten van een paar jaar ervoor. Alles is in de prullenbak beland. Behalve “Krommenie, térèt ” Die zit nog in mijn hoofd.
Later met de Titbits had ik in mijn hoofd een geweldige tekst! Maar ja zie die geweldige tekst maar over te brengen naar hoe je de muziek erbij wil terwijl je de muziek in je hoofd hoort maar je handen het op geen enkel instrument kunnen verwoorden. Het was een tekst over geroddel: dat goed nieuws snel verspreid werd, maar dat het slechte nieuws vaak iets sneller de wereld over gaat. Het zou een kort en bondig veelvuldig herhaalde tekst zijn:
“Good news travels fast, bad news even faster.
Ik had ook een soort van couplet, maar het refrein zou gewoon vet zijn met lekkere strakke gitaren er raspend onder. In mijn hoofd klinkt het geweldig. Daar laat ik het ook gewoon lekker zitten.

Bij mijn vorige schildklierperiode heb ik ergens op een computer een word document gemaakt: “Leven met misses Graves.” Geen idee waar dat gebleven is. Net toen ik een beetje op dreef was met het vastleggen van mijn verhalen (toen had ik de energie er blijkbaar weer voor) raakte mijn interesse er een beetje van af.
Nu ik weer midden in het schildklier gedoe zit en mijn hoofd gewoon af en toe explodeert van ideeën, verhalen van vroeger vanuit mijn beleving, idiote kronkels ben ik weer gaan schrijven, maar dan op fb op een apart aangemaakte pagina. Mijn Jolet Faber is voor de leuk en gekke berichten, foto’s enzo, mijn Jolet Maarhuis is mijn “podium” voor mijn hersenspinsels.
En dan heb ik mijn website nog die ik zo ambitieus aangemaakt heb.
Mijn plan was ooit: 3 dagen in groep 1 voor de klas en 2 dagen healings geven, kindercoaching, workshops. Maar ja…. dan krijg je de mogelijkheid om 5 dagen te doen wat je leuk vindt en je wordt er nog voor betaald ook: 5 dagen in groep 1 ipv 3… Tja…. dan is de keuze snel gemaakt. Nu coach ik de kinderen, help ouders met wat opvoedtips (indien het in de praat te pas komt) alles wat ik de afgelopen jaren geleerd heb komen een beetje samen in mijn leven. Alleen op een andere manier dan mijn hoofd bedacht had.
En ach….. in het weekend is er altijd wel ruimte voor een healing, huis energetisch reinigen, coaching. Wie weet wat ik nog allemaal ga doen later als ik groot ben. En het schrijven vind ik ook helemaal leuk.

Over het schrijven leuk vinden, supertof dat ik ook schrijfruimte krijg in het magazine van Klaske (Lumeria’s magazine) een meditatie, een ritueel, een overdenking. Heel tof en ze werkt met een supertoffe grafische vormgever die er dan helemaal een feestje van maakt.
Echt zo stom: ik schrijf een stukje, lees het na, ben er tevreden over: laat het lezen of het niet te ingewikkeld is (ik hou van Jip en Janneke taal, schrijven zoals ik praat) of te kort, te lang, of what ever. Dan wordt het opgeleukt met foto’s en een mooie achtergrond: dan kan ik het stukje zitten lezen alsof iemand anders dat geschreven heeft, niet dat het uit mijn schrijfkokertje komt. Suf hé! En ik heb echt geen Alzheimer (Elzenheimer zei mijn oma altijd) maar zo gaat dat proces in mijn bovenkamer.

In de klas vind ik het leuk om verhalen te vertellen of om een boek op te leuken. Het is ook nooit hetzelfde. Soms vind ik de tekst te ingewikkeld en verzin ik wat bij de plaatjes, lastig wanneer ze zeggen: ach juf, nog een keer! Hmm…. wat had ik hier ook alweer bij bedacht denk ik dan, terwijl het de eerste keer gewoon een heel leuk verhaal was geworden. Ik geef gewoon niet altijd een toegift….. Eén keer is leuk, twee keer niet meer.

Maar goed, een stukje schrijven over waarom ik schrijf is ook wel grappig bedenk ik me terwijl ik dit schrijf.
Ik schrijf vooral omdat ik mijn hoofd zo een beetje op orde hou.
En grappig om zelf later nog eens terug te lezen (oh my, zat ik toen in zo een fase… wow, écht? Tssss…..)

Duurzaam omgaan met materialen

Ik zit in de auto (ja ja ja ik ben ook een vervuiler) en denk na over wat er allemaal gaande is in de wereld. Duidelijk is wel dat het niet goed gaat met de wereld. We zijn niet goed bezig op deze planeet…. we putten de aarde uit, bedenken van alles, alles moet sneller, groter. Om je heen hoor je we moeten duurzaam, we moeten verduurzamen, we moeten zonnepanelen, we moeten groener… Kom we zetten een paar grote gebouwen neer waar we wetenschappers in stoppen die van alles duurzaam gaan onderzoeken daarna zetten we fabrieken neer die gaan “verduurzaamde producten” produceren. Nee ik weet het nog beter, laten we die in toekietoekistan zetten, anders gaat ons milieu er aan. We laten die vervuilde dieselboten de producten wel brengen als ze klaar zijn en anders doen we het in een giga mega kerosine verslindend vliegtuig.
Wat? Gewoon hier houden? Nee joh ben je gek, veel te duur……

Ik zit in de auto op weg naar de groenteman aan de andere kant van Hoorn, dat ligt op route van die ene winkel waar ik voor plakband kom en met een volle kar ‘oh wat leuk, kan ik wel gebruiken” naar huis ga. Ik ben druk aan de knutsel frutsel voor de klas met tinnen pepermuntblikjes om deze voor in de kring te gebruiken. Er zijn een paar kleuters die tijdens het opruimen zomaar de net “mooi gemaakte” huishoek weer inlopen en gaan spelen, of die een prachtig bouwwerkje van een ander gaan verherbouwen voordat we een opsteker hebben gegeven, of ze staan ineens in de gang voor het kantoortje, spelen in de bouwhoek terwijl de rest van de klas netjes de spulletjes in de bakken en kasten zetten om de klas weer mooi te maken zodat we later weer fijn kunnen spelen. Terwijl ik naar groenteman rij zie ik dat ik de ramen van mijn auto niet zo heel netjes gewassen heb (ze waren heel vies door die anti-fog spray uit te wrijven aan de binnenkant, nu heb ik van die leuke ijspegel uitsteeksels als de zon er op schijnt) hmmm straks maar even met een prop kranten uitwrijven als ik er aan denk. Ik zit aan kranten te denken en kom dan op het volgende: Oh ja, ik ben vergeten wat krantjes mee te nemen voor in de bak van ons schoolkonijn (Arme Elif is gecastreerd). Mijn hoofd kronkelt heel gek….. ik denk aan kranten, autoraam poetsen, konijn heeft kranten nodig, maar onderweg zie ik oude kranten langs de weg en bedenk dan ook: Goh wat deden opa en oma altijd met de oude kranten? Nee ze hadden niet zo extreem veel blaadjes als nu, wel de Typhoon hun vaste krantje, de Krommeniër, dan ook nog een Zaans weekblad. De gelezen kranten kwamen op een stapeltje……. Dan konden ze gepakt worden wanneer ze nodig waren. Oh ja voor de pelpinda’s… krant op schoot en doppen maar, aardappels schillen of boontjes afhalen, krantje op schoot, dicht en klaar. Oma maakte met ons wel vaker een hoedje van papier of we maakten een poppetjes slinger, dan moest je heel goed opletten waar je wel of niet knipte. Oma zette bij feestelijke gelegenheden (nacht voor mijn verjaardag) papilotten met grote repen krant, slapen kon ik niet door het geritsel van de krant en die opgerolde stukken papier strak in je haren deden pijn au au ik voel dat nog! Wanneer de vriezer moest ontdooien werden alle ingevroren boontjes en andere groentes in de krant gerold om bevroren te blijven. Met de krant kon je ook vliegen meppen (of elkaar) Natte schoenen na de regen? Dikke prop krant in je schoen proppen. Na de voetbalwedstrijd ook: kicksen uit krantje erin zodat de vorm behouden bleef. De krant werd eigenlijk nadat hij gelezen werd heel goed herbruikt.
Wij doen tegenwoordig niet zo heel veel met de kranten, ik spaar papier en karton wel heel braaf op voor de oud papierwagen die elke 14 dagen langskomt…..
Hoewel ik doe niet veel met kranten….ik ben dol op papier maché!! Elk jaar zit ik wel een keer met de kinderen lekker lege wasflessen met lijm en krant te beplakken (of gekleurd papier, dat werkt soms wat sneller…. bij sommigen is het een eindeloos project…..) We hebben ook een keer een modeshow gehouden met de kleuters, iedereen had een “krantenjurk” die ze mochten versieren met van alles en nog wat. Hmmm voor het thema piraten kunnen we daar wel een gescheurd hemd mee maken!! Nou….. hergebruiken?? Zal ik eerst eens langs school rijden? Ik weet dat ik vorige week nog tussen het gekleurde papier stukken knutselrubber heb gevonden. Hoef ik geen vilt te kopen bij die wit/blauwe winkel,
Eens kijken of ik daar weg kan blijven en met wat ik op school heb kan verduurzamen.
Maar eerst groente en fruit kopen, ik vraag om een kartonnen doos voor de boodschappen (ik heb oude kranten thuis, maar geen doos meer om het in te stoppen). en rij met mijn vitamines naar school, ik heb de sleutel van het hek, dus joepie, ik ga op zoek naar het knutselrubber en oh ja Remo had na het kamer opruimen een tasje met frutsels die hij weg wilde doen. Ik had er toen een blik in geworpen en dacht: daar ga ik een andere tijd even goed naar kijken. Ehm waar is dat plastic tasje ook alweer….. Oh ja keukenkastje!! De tas met frutsels van Remo maakt me blij: konijnen gummetjes, ik vind nog wat voor de piraat. Chantal moet maar flink pepermuntjes gaan eten want ik heb inmiddels al meer ideeën dan blikjes. Nog was vierkante kralen meenemen en in het magazijn vind ik die lange gekleurde veters waar ze aan kunnen rijgen. Dit gaat helemaal goedkomen!! Ik kom blij thuis met mijn spulletjes!
Thuis heb ik dozen vol met knutselmateriaal met lintjes en glitters en mooie plakrandjes die ik door de jaren heen verzameld heb, die komen ook van pas. Eindelijk een bestemming voor!! Trots op mezelf dat ik er voor gekozen heb om eerst te kijken wat er allemaal is in plaats van onnodig shoppen. Ach met eten doe ik dat eigenlijk ook: restjes worden een heerlijke roerbakmix of kunnen in een soepje of ik bedenk er wel wat mee!!
Laten we allemaal eens wat creatiever worden op allerlei gebieden! Eerst: wat heb ik nog? Kan ik er nog wat mee? Kan ik er iemand blij mee maken? Moet het écht vervangen worden? Ik denk dat ik een briefje in mijn: eindejaarpot met briefjes stop: “15 oktober: bewust geworden van de kracht en het plezier van hergebruik materialen.”

Ik wil ook wel eens aan “niets” denken.

Van de week heb ik kalfsvlees besteld, voor mijn gezin en mijn ouders. Op zaterdag kan ik dat ophalen tussen 10.00 en 12.00 uur en dan plan ik meteen een bezoekje aan mijn ouders in, haal vooraf ook nog een doos groenten en fruit bij de groenteman vlak bij mijn werk. Dit weekend zorg ik ook voor de schoolkonijnen en de kuikens moeten water en voer. Handig, want als ik toch naar school moet kom ik langs de groenteman!
Kind vraagt op vrijdag: mam gaan we morgen samen langs bij de brillenshop? Ehm…. Ga jij mee naar opa en oma? Ja hoor…. oké, dus na het vleeshalen ga ik naar huis, dan haal ik kind op, rijden we langs de brillenwinkel, gaan we naar de groenteman, rijden we langs school om de konijnen en de kuikens eten en drinken te geven en rijden we naar opa en oma.
Oh ja ik ga de week van 6 oktober starten met een detox week. Longen en dikke darm opschonen staan centraal. Vrijdagavond online al wat zaden en granen en noten besteld, lijstje voor de biologische winkel gemaakt. In het hoofd hele afwegingen: Die bio winkel zit vlak bij het station, als ik om 10.00 uur vlees haal> naar huis rijd> vlees in koelkast> bio winkel>groenteman>diertjes> huis> kind>brillenwinkel> opa en oma.
Ja dat lijkt me prima, kan ik ook lekker opschieten in mijn eigen planning.
Zaterdag 9.30: messenger bericht vleesbedrijf: zou je rond 11.00 uur kunnen komen? Ik reageer: prima, ga ik eerst andere boodschappen doen.
Nieuwe planning: biowinkel>vlees halen> naar huis mijn vlees invriezen, andere in koeling leggen. De spoorbomen zie ik in de verte dichtgaan: dan zet ik mijn auto achter het station voor de bio winkel. Daar heb ik spijt van wanneer ik over de trap naar de loopbrug loop met een volle zware tas met flesjes, potten en pakken. Aantekening in mijn hoofd: volgende keer gewoon even wachten tot de trein voorbij is en dichtbij parkeren.
Vlees ophalen is geen probleem, gezellig even kletsen. Ondertussen heb ik gezien dan mijn tank nog 1 streepje heeft: op de terugweg maar even tanken, het tankstation dichtbij had een leuke benzineprijs.

Terwijl ik dit in mijn hoofd bedenk, denk ik terug aan de workshop over het verschil tussen het jongens en meisjesbrein van Hanneke Poot. Zij meldde dat jongens (en mannen) het vakje ‘NIETS” in hun hoofd hebben. “Waar denk je aan?” “Niets.”

Wat zou ik graag een vakje NIETS in mijn hoofd willen hebben!!

Terwijl ik mijmer over de workshop en het vakje niets, is het brein alweer verbindingen aan het leggen: als ik afslag Hoorn neem en dan richting de ijsbaan, dan kan ik de bocht om naar het tankstation, tank volgooien en dan door naar huis. Daarvoor had ik, terwijl ik het vlees in de auto bij het kalfsvleesbedrijf legde, kind een appje gestuurd: Wakker? Ik ben vlees halen.

Bij het tankstation was het druk, kijken of er al een reactie op de app van kind was. Nee helaas. Auto’s rijden weg: ik tank, maak een praatje en stap weer in.
Volgende plan: tas vlees opa en oma in de koelast leggen , eigen vlees invriezen, , vlees eruit laten voor vandaag, alvast bedenken wat we morgen kunnen eten, kind uit bed halen indien nodig, kop koffie drinken.
Kind is gelukkig wakker, mokt over mijn plan van de dieren verzorgen, maar hij moet gewoon niet miepen: water voor de beestjes, beetje voer, knuffelen en weer door. Verder hoeft hij niets te doen. We gaan geen hokken schoonmaken zoals in de zomervakantie. Nou oké dan zegt kind (mannelijk exemplaar dus met een NIETS in zijn hoofd).
Zometeen de rest van het plan afhandelen: vlees mee, tuniek voor oma om te passen (lig hier ook nog) brillenwinkel (duik ik de Lidl in want wc papier is (ik heb 3, ja DRIE mannelijke expemplaren in huis die royaal papier verbruiken) groenteman, diertjes, opa en oma en daarna… ja daarna ga ik thuis een poging wagen om eens aan NIETS te denken (hoewel de wasmanden zijn vol….. ik heb nog 2 stukken van de werkgroep liggen)

Veel geleerd!

Wat een bizarre tijd, na alle berichten uit China sloeg het virus over naar Italië en wij ontkwamen er ook niet aan. Omdat ouders hun kinderen thuis wilden houden en wij halve klassen hadden vonden we de stap niet meer dan logisch: scholen dicht tot er meer bekend is.
En toen? Tja….. als kleuterjuf krab je achter je oren. Hoe gaan wij “doeners”dit aanpakken. We zijn niet zo van de computer en het platte vlak. Wij zijn van het onderzoeken, voelen, ruiken, proeven, ervaren met al je zintuigen.
Gelukkig kwamen er vanuit diverse hoeken gratis thema werkbladen met actieve opdrachten. Wij gingen met onze kleuterleerkrachten filmpjes maken die bij deze opdrachten hoorden en de kinderen aan zou sporen tot actief bezig zijn. Wat een lol hadden we daarbij! Opdracht met krijtcijfers wegspuiten met een plantenspuit of waterpistool. Vogelbingo in het park: met een zoekblad hoe de vogels eruit zien en hoe ze heten. Een liedje over de lente zingen aan de rand van de vijver in het park, met sokken in de klas sokkenmemorie laten zien, hoe je sokpoppen kunt maken en hier mee kan spelen. Eén collega knipte de filmpjes en zette er geluidjes bij en voegde plaatjes in, om het nog professioneler te maken.
Online gingen we ouders tips gegeven: ga lekker koken of bakken met ze, ga zaadjes planten, doe leuke dingen en maak mooie herinneringen in deze gekke tijd.
Als je weinig met de computer doet bij de kleuters (behalve planning maken, powerpoint in elkaat zetten, leuke plaatjes zoeken voor in de themahoeken) dan is Google Classroom opzetten en een videomeeting regelen wel een ding. Maar goed het is gelukt. En bij de 3 videomeetings steeds gemiddeld 5 kinderen. Voor groep 1 was dat wel heel gek om juf in je huiskamer te zien op de laptop of telefoon. De één zei niks en de ander wilde alleen tegen klasgenootjes wat zeggen en de volgende wilde alleen iets tegen de juf zeggen. Ik vond het zelf erg intensief al die bewegende hoofdjes in het scherm, kinderen die wegliepen tijdens het gesprek, kinderen die in en uitschakelden. Maar een hoop nieuwe computersnufjes geleerd!!
Gelukkig mogen we na de meivakantie weer in het eggie lesgeven!!! Afgelopen week hebben we bedacht wat we voor thema doen, we gaan de gevoelens behandelen. gekoppeld aan De Vreedzame Schoollessen (herhaling van eerdere blokken) en de regels van de klas weer herhalen en lekker veel zingen, spelen en weer leren om samen te delen en te spelen. Op de gang hebben we de hoeken in het thema lente klaar staan, plantjes in het huisje, knuffeldieren en hokken in de bouwhoek, een boerderijhoek met weiland en diertjes (en zand en nepgras).
Het thema dino’s was abrupt gestopt door Corona. De werkjes van de kinderen staan, liggen en hangen in de speelzaal. Daar hebben we in de afgelopen periode een dinomuseum gemaakt (dat was ook de opzet, afsluiten met een dinomuseum) zodat ze hun mooie werkjes kunnen bewonderen die we bewaard hadden.
Naast contact met de kinderen hadden we ook contact met ouders, degene die we gesproken hebben zijn goed bezig geweest met de kids, veel samen ondernomen, spelletjes gedaan, vouwwerkjes gemaakt, wandelingen met de buitenbingokaarten (geluiden, bloemen, vogels, voorwerpen in de buurt) op berenjacht geweest in de buurt, samen plantjes in de tuin gezet. Ze hebben ook ervaren wat hun kinderen op school hebben opgepikt, dat ze best al veel weten en kunnen!!
Laatst zag ik zo’n mooie opmerking van een leerkracht in een lijstje: We hebben geen achterstand, maar een nieuwe beginsituatie. En zo is het!!
En 1,5 meter afstand met kleuters?? Nee…. dat gaat hem niet worden. We hebben elkaar zo lang niet gezien en voor 16 maart waren we al dol op knuffelen…. Ik kan niet wachten tot de meivakantie om is! Eindelijk weer kinderen in de school!!

Troost, afscheid, verwerken

Op school hebben we ook regelmatig te maken met het feit dat in gezinnen mensen overlijden, opa’s, oma’s, ooms, tantes, pasgeborenen. Dan is het belangrijk om dit met elkaar op te pakken. Op mijn vorige school hebben we ooit een rouwhoekje gehad voor een leerling wiens vader overleed. Voor hem een fijne plek om even te zitten, voor de rest van de kinderen een duidelijk signaal: rouwen mag, verdrietig zijn mag, hier is er ruimte voor.

Ik was al geïnteresseerd in de processen, hoe ga je er mee om, hoe ga je met de kinderen om, welke grenzen hanteer je (je kan niet alles altijd achter verdriet stoppen, als je iets doet wat grensoverschrijdend is geldt evengoed dezelfde maatregel als altijd.

Een oud leerlinge van me ging naar creatieve therapie als rouwverwerking, wat heerlijk dat zij zonder woorden haar emoties kon uiten! En ze nam regelmatig een kunstwerkje mee naar school om te laten zien en dan aan haar de keus of alleen de juffen het mochten aanschouwen of de hele klas.
Zij mocht ook zelf aangeven of ze het fijn vond om over haar overleden moeder te praten.

Op mijn huidige school heb ik geopperd om boekjes en naslagwerk aan te schaffen om kinderen op school te kunnen ondersteunen in een rouwproces. Gelukkig heb ik via via wat boekjes aan kunnen schaffen. Nu nog in een mooie doos/koffer. Helaas hebben we een boekje al nodig gehad, maar wat fijn dat we er mee bezig zijn als steun naar de kinderen toe.

Kortgeleden zag ik op facebook een verkoop advertentie “met een wereld vol troost” een doos met handleiding, foto’s, cd’s, emotieposter etc etc. Mijn hart maakte een sprong, deze doos was voorbestemd! En ik bedacht me: ik ga me in de processen van rouw, afscheid, verlies verdiepen. Via Laudius heb ik de Life-Coach opleiding gedaan en zij hadden een mooie online cursus rouwverwerking. Meteen maar aangepakt en aan de studie.

Voor mij een hele fijne aanvulling in mijn kindercoachingspakket, want ik wil kinderen graag op weg helpen om verdriet een plek te geven. Scheiden, een overlijden, ziekte, afscheid van een huisdier, allemaal processen van rouw en verlies.

Laat kleuters lekker kleuter zijn

Er komen ook meer geluiden dat het kleuteronderwijs anders moet. GELUKKIG!!
Op mijn school zijn we weer back to basic aan het gaan. Spelen als een doel, In spel zit alles!! Sociale vaardigheid, rekenen, taal, inzicht, begrip, planning…. Natuurlijk is het wel belangrijk dat de klas aantrekkelijk is, dat de thema’s aanslaan.
Elke maand doen we in de onderbouw ons best om weer een mooi thema neer te zetten. Gobaal maak ik een rooster voor 4 weken waarin een bepaald aanbod staat mbt rekenen/taal/DeVreedzame School/godsdienst/Beweeg Wijs/beweegspellen/knutselideeën.
Maaaaaaaarrrrrrr na de eerste week kan mijn rooster op bepaalde vlakken aangepast worden. Wanneer iets niet aanslaat ga ik kijken welk spel er WEL is, wat sluit aan bij hun belevingswereld?

Doordat we een aparte groep 1 en 2 hebben is het mooi om te zien dat de groep 2 kinderen een hele andere interesse hebben dan de groep 1. We bieden hetzelfde thema met dezelfde ingrediënten, ,maar we laten de kinderen de richting bepalen.
Vorig thema: gezondheid en voeding> In groep 2 leefde het doktertje spelen en onderzoeken. Recepten uitschrijven, met de stethoscoop luisteren.
In de winkel kon gezonde voeding worden gekocht om snel weer beter te worden (met geld betalen, geld teruggeven)
In groep 1 hadden we een groentenkraampje en bij de grote ligbank was de dokterskoffer voor de zieke kinderen of de zieke beer.
Nou die dokterskoffer was één dag interessant….. de groentenkraam met de kassa en het geld, dat was je van het!!! En waar groep 2 geld betaalde en terugkreeg, kreeg je in groep 1 bij aankoop van je producten geld toe!!!

Elke dag is gewoon een feestje, juf krijgt alle diadeems te passen, want ja zelf heeft ze geen regenboog unicorn diadeem liggen. Die oorwarmers van Minnie Mouse staan ook leuk op juf d’r hoofd. Oh juf heb jij écht zelf een Elsa vlecht van je vriendin gekregen?? jazeker….

En we bewegen lekker veel! Bij het voorlezen van een boek is het superleuk om mee te blazen wanneer er een harde wind of storm voor komt. Bij een draak die hard niest doen wij ook even een luide nies. Stilzitten in groep 1 is heel lastig…. we willen bewegen en ontdekken!!

Ben je moe? Wil je even bijtanken? Dan ga je lekker even op de bank liggen. Meestal zijn ze na 5 minuten weer opgeladen of er liggen ineens 5 kinderen op de bank en neemt er 1 de rol van mama op zich die aan de kinderen gaat voorlezen. Boek op schoot, vertellen wat je op de plaatjes ziet en het boek regelmatig laten zien……

We hebben schoolfruit 3 dagen in de week en de andere dagen nemen de kinderen zelf fruit mee. Het fruit delen we met elkaar. In plaats van die ene appel die jij mee hebt genomen eet je een stukje appel, een stukje banaan, een stukje peer, kiwi, ananas, mandarijn of wat er ook op de schaal ligt.
Iedereen mag om de beurt 2 stukjes fruit van de schaal pakken (kunnen ze weer even bewegen). zittend eten, als je mond leeg is pak je een nieuw stukje fruit. Ook hebben de helpende handjes (2 kinderen mogen een hele week naast juf in de kring en hebben dan de taak om te helpen bij de fruitkring en mogen het kiesbord netjes maken en de pijl van de dagritme kaarten verplaatsen) een belangrijke taak. Eerst vond ik het maar niks, maar inmiddels hebben ze door hoe je de kan vasthoudt, ze mogen de waterbekers van de kinderen vullen en uitdelen. Knoei je water? Dan pak je een doekje en maak je het schoon. En wat zijn ze trots!! Ze kunnen het prima! Als er een beker omgaat: jammer! snel een doekje pakken en zelf oplossen!! Ehen iedereen heeft zijn eigen gepersonaliseerde beker!!

Ook is knuffelen heel belangrijk. En ook dit jaar heb ik weer een echte knuffel klas. Zelfs tijdens de kring heeft er iemand spontaan zin om even een knuffel te geven. Voor je het weet heb je ze allemaal om je heen…. dan doen we een groepsknuffel,
Doordat we zo veel knuffelen is het ook gewoon om iemand die verdriet heeft te troosten, is het gewoon om iemand die je heel aardig vindt een knuffel te geven, is het fijn om te zeggen dat je iemand gemist hebt die ziek was, is het makkelijk om aardig te zijn tegen elkaar……..

Lekker kleuter zijn mag bij mij in groep 1, jezelf mogen zijn, jezelf ontwikkelen, jezelf ontdekken, binnen de afspraken en regels van de groep is er veel ruimte……

En dan is het jaar bijna alweer om…..

Poe, dat is lang geleden, het laatste blog over de heerlijke vakantie met alle festivals en plezier en kalm aan.

Dan knipper je met je ogen en is er een half jaar om…. en wat voor een half jaar!! Van 4 dagen werken ivm ziekte/zwangerschap collega’s werd het 5 dagen werken. Je noemt het werken, maar het was vooral genieten.
Groep 1… wat hou ik van deze leeftijdsgroep… wat een heerlijke kids… open minded, ontdekkend, elke dag is weer een belevenis.
We hebben veel gezongen, gedanst, ontdekt, ge-experimenteerd, geknuffeld, gehuild, getroost, sorry leren zeggen en het ook menen, samen gewerkt, elkaar geholpen, opgetreden voor de andere klassen en ouders, maar vooral PLEZIER gemaakt. Blije kinderen leren makkelijker, staan open voor nieuwe avonturen!!

Ook het afgelopen half jaar weer veel zelf geleerd: helend zingen/klank maken, wauw! Echt supercool!! Numerologie, heel interessant, voor mij hogere wiskunde, maar inmiddels begrijp ik het berekenen en zie ook waarom elk cijfer zo belangrijk is en de energie die erbij hoort. Het rondje met de huisnummers waarop ik gewoond heb was een eye opener.
Op de herfst/winterfestivals geniet ik vooral van de kinderen, hun beleving en openheid. Ook bij de ouders komt er informatie ter ore die ze normaal voor zich houden (bijv een meisje dat graag terug zou willen op dansen ipv naar hockey waar ze nu op zat). Genieten!
Doordat mijn werk bij groep 1 veel energie slurkt was het 1 dagje Wintercastlefest en 1 dagje winterfair op Archeon dit jaar. Dat voelde eerst heel gek, maar was ook prima zo, het is ontspannende inspanning ;-).
In de herfstvakantie heb ik een ochtend Tai Chi Qi Gong gedaan heerlijk! Later nog een mini workshop op een avond.
Graag zou ik dat vaker doen, toch maar gaan kijken of ik mezelf op kan peppen om dit op de donderdagavond op te pakken ipv bankhangen…..

Afgelopen weekend het jaar bezien/bevoeld opgeschreven wat in 2019 mag blijven en wat ik mee wil nemen naar 2020. Bij Lumeria in Friesland een mooi ritueel met spiraal lopen uitgevoerd. Nieuwe wensen, ideeën voor 2020 op papier gezet, alle kwartalen voor het nieuwe jaar bevoeld, beschreven en kaarten erbij getrokken.
Deze kerstvakantie ook al aan het opruimen, poetsen, tuin ontrommelen, ik kan fris 2020 in!! Nu al zin in!

Op naar een positief, inspirerend, liefdevol 2020!

Oh ja….. ondanks mijn drukke baan als juf blijf ik beschikbaar voor coaching, healing en huizen reinigen…..